SKIEROWANIE NA BADANIA

Zarówno w kompetencjach, jak i obowiązkach lekarza rodzinnego znajduje się zlecanie i wykonywanie badań dodatkowych.
Zakres badań pozostających w dyspozycji Państwa lekarza rodzinnego określa załącznik do kontraktu z NFZ.
Kontrakt wyraźnie precyzuje, jakiego rodzaju badania Państwa lekarz ma prawo wykonać.
Lekarz rodzinny wydaje skierowanie na badania, które są niezbędne do postawienia rozpoznania lub do monitorowania prowadzonego leczenia. To lekarz ubezpieczenia zdrowotnego decyduje, jakie i kiedy badania wykonać.

Podkreślić należy, że lekarz rodzinny nie jest zobowiązany do wykonywania jakichkolwiek badań dodatkowych na rzecz:
1. Orzeczników ZUS/KRUS/PCPR (a w szczególności w ramach badań kontrolnych).
2. Poradni Specjalistycznych pełniących nad pacjentem opiekę stałą.
3. Organów administracyjnych.
4. Ubezpieczycieli komunikacyjnych, ubezpieczeń na życie i podobnych.
5. Badań związanych z medycyną pracy.

Każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego (w tym specjalista) ma obowiązek wykonywania wszelkich badań koniecznych do opieki w poradni specjalistycznej. Odsyłanie po skierowania na badania z poradni specjalistycznej do poradni lekarza rodzinnego jest całkowicie nieuprawnionym nadużycie i zbędną fatygą dla Pacjenta.

Również bezprawne są częste żądania orzeczników ZUS/KRUS w zakresie planowych badań.
Lekarz rodzinny nie przepisuje badań zleconych w gabinecie prywatnym. Pacjent decydujący się na prywatne świadczenie pokrywa koszty badań zlecone w takim prywatnym gabinecie.
Lekarz rodzinny, kierując pacjenta do poradni specjalistycznej lub szpitala, zleca badania niezbędne do postawienia rozpoznania będącego przyczyną skierowania do specjalisty lub szpitala.
OPRACOWAŁA LEK. MED. IWONA MAY - SPECJALISTA MEDYCYNY RODZINNEJ, PEDIATRII


PORADY PRAWNE - Wolters Kluwer Polska

Czy pacjent ma prawo wejść do gabinetu lekarskiego z najbliższą osobą?

Pytanie: Czy pacjent ma prawo wejść do gabinetu lekarskiego z najbliższą osobą? Czy ma prawo do tego aby osoba, za jej zgodą, uczestniczyła przy rutynowych badaniach?

Spotkałam się z odmową lekarza, który nie zgodził się na obecność bliskiej mi osoby podczas zabiegu chirurgicznego. Czy jest to zgodne z prawem?

Odpowiedz: Tak, pacjent ma prawo wejść do gabinetu z osobą najbliższą.

Uzasadnienie: Pacjent ma prawo, aby przy udzielaniu świadczenia zdrowotnego była obecna osoba bliska (art. 21 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; DzU z 2009 r. Nr 52, poz. z późno zm.; dalej jako: u.p.p.). Prawo to przysługuje pacjentowi, a nie członkom rodziny czy innym osobom z otoczenia. To pacjent decyduje o osobie bliskiej. Pacjent "może!; ale nie musi z tego prawa skorzystać. Prawo te przysługuje każdemu pacjentowi i bez względu na wiek. "prawo pacjenta do skorzystania z możliwości obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych" i może być wyłączone, przez odmowę zgody na jej obecność wyrażoną przez osoby wykonujące zawód medyczny i udzielające świadczeń zdrowotnych temu pacjentowi.

"Odmowa taka" może mieć miejsce tylko w przypadku jednej z dwóch sytuacji:
- istnienia prawdopodobieństwa Wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub
- ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta.

"Zagrożenie epidemiczne" to zaistnienie na danym obszarze warunków lub przesłanek wskazujących na ryzyko wystąpienia epidemii (art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, DzU Nr 234, poz. 1570)."Bezpieczeństwo zdrowotne" jest terminem nieostrym i choć często używanym w polityce zdrowotnej, nie został zdefiniowany i jest używany w różnych kontekstach znaczeniowych.

Samo słowo "bezpieczeństwo" definiuje się jako stan braku zagrożenia, stan spokoju i pewności, natomiast dla definiowania "zdrowotne" można odwołać się do definicji "zdrowia" zaproponowanej przez WHO. Wówczas "bezpieczeństwo zdrowotne" jest rozumiane jako stan braku zagrożenia w aspekcie czynników fizycznych, psychicznych, społecznych, jak i ekologicznych. Z uwagi na zbyt szerokie spektrum tego pojęcia, istnieje rzeczywiste zagrożenie dla nadużywania tego kryterium jako przesłanki odmowy "obecności osoby bliskiej.

DOROTA KARKOWSKA, EKSPERT SERWISU PRAWO i ZDRWIE, WOLTERS KLUWER POLSKA, WWW.ABC.COM.PL.


WYPIS ZE SZPITALA

Świadczeniodawca (czyli oddział szpitalny) wydaje świadczeniobiorcy (czyli pacjentowi) po zakończeniu leczenia szpitalnego niezależnie od karty informacyjnej następujące dokumenty:

1. Skierowania na świadczenia zalecone w tej karcie - przykładowo zalecono:
- konsultację kardiologiczną
- leczenie rehabilitacyjne
- leczenie sanatoryjne
- wykonanie badań laboratoryjnych
- okres niezdolności do pracy
- zlecenie na podawanie leku przez pielęgniarkę z nazwą leku, dawką, przez ile dni, czy w domu chorego. Zleca lekarz piszący wypis. To samo dotyczy zleceń na zmianę opatrunku, wyciągnięcie szwów. Zlecenie dokładne, pisemne, dla bezpieczeństwa pacjenta.

Na wszystkie zalecone świadczenia skierowania wydaje oddział szpitalny, który je zlecił w karcie informacyjnej. Nie lekarz rodzinny!

2. Pacjent, jeżeli ma zalecone leki w karcie informacyjnej, otrzymuje od razu recepty na nie, jak również na kule, pieluchomajtki, balkoniki i inny sprzęt zlecony w karcie informacyjnej. Pacjent wychodząc ze szpitala nie ma natychmiast biec: po to do swojego lekarza! Ma otrzymać to przy wypisie.

3. Zlecenie na transport - jeżeli pacjent po wypisaniu ze szpitala ma być przewieziony karetką do domu, w przypadku gdy jest niezdolny do poruszania się z powodu stanu zdrowia lub dysfunkcji narządu ruchu. Dotyczy to również skierowań po szpitalnym leczeniu do poradni specjalistycznych. W takim przypadku ze skierowaniem otrzymuje skierowanie na transport z domu do specjalisty czy na dalsze leczenie w innym szpitalu.

OPRACOWAŁA LEK. MED. IWONA MAY - SPECJALISTA MEDYCYNY RODZINNEJ, PEDIATRA